Przejdź do głównej zawartości

ukojenie

przepraszam za oczy
które nie płaczą zazdrością
i wciąż widzą dobro
gdy czarny kot
przebiega drogę

nieszczęścia chodzą parami
omijając samotne dusze
ukojone mocą swojego pióra

a ludzie i tak będą zdziwieni

Komentarze

  1. Genialny wiersz. To niesamowite jak potrafisz w tych kilku wersach uchwycić głębię ludzkich rozważań i emocji, które czasem człowiek sam nie potrafi ubrać w słowa... Cudo :)
    Pozdrawiam cieplutko ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo, bardzo dziękuję ❤️
      Ogromnie miło czytać takie słowa ♥️

      Usuń
  2. Nieszczęścia chodzą parami, a niekiedy stadami, niestety...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czasem tak, oby jak najmniej tych nieszczęść...

      Usuń
  3. Masz rację " ludzie i tak będą zdziwieni" . W dzisiejszych czasach bycie osobą dobrą wymaga wewnętrznej siły. Żyjemy w świecie ceniącym inny rodzaj siły , rywalizację i szybkie efekty, postawa oparta na głębi emocjonalnej często nie pasuje do ogólnych standardów... dlatego ludzie piękni wewnętrznie – empatyczni, dobrzy i wrażliwi, dostrzegający niuanse, których inni nie widzą, działający na wyższym poziomie empatii, podczas gdy otoczenie często operuje na poziomie powierzchownym, najczęściej bywają niezrozumiani. Generalnie znakomita część ludzi preferuje uproszczone schematy myślowe, co powoduje, że "piękno wewnętrzne", wymagające refleksji i uwagi, jest przez nich ignorowane lub niedoceniane.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No właśnie, żyjemy w biegu, w którym czasem człowiek nie zawraca uwagi na rzeczy ważne i jest jak jest... Bardzo dziękuję za komentarz!

      Usuń
  4. Zdziwieni są,ale udają że jest wszystko ok.

    OdpowiedzUsuń
  5. Piękne i bardzo prawdziwe. Czasem to właśnie nasz własny, wewnętrzny świat jest najlepszym schronieniem.
    Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właśnie, tam zawsze możemy być sobą... Dziękuję i pozdrawiam również :)

      Usuń
  6. Witaj 
    Świetnie napisane.
    Nieszczęścia zawsze chodzą przynajmniej parami... Dobrze by było, gdyby omijały samotne dusze.
    Pozdrawiam majowymi nostalgiami

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witaj, niestety tak często bywa... Pisanie często jednak sprawia, że czujemy się oczyszczeni i ukojeni. Ja z tego korzystam :)
      Pozdrawiam serdecznie!

      Usuń

Prześlij komentarz

Ulubione teksty

listopad