Przejdź do głównej zawartości

pamiętniki III

gdy spadła łza
oni się śmiali
słowa rzucone na wiatr
poszybowały zbyt daleko
by cofnąć to
czego wciąż nie można zrozumieć

dobrze wyglądałabym w bieli
ale odziano mnie w mroczne szaty
które przyrosły mi do skóry

nic już nie naprawi
roztrzaskanej przeszłości

wszystko ma drugie dno

Komentarze

  1. Ten tekst zostawia ciężar, który długo nie chce zejść z myśli. Jest w nim bezsilność, ale też świadomość, że pod powierzchnią zawsze kryje się coś więcej, niż widać na pierwszy rzut oka.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Ulubione teksty

listopad