Przejdź do głównej zawartości

poranne księżyce

dźwięki duszy przyprawiają o dreszcze
spokój jest ulotny czasem tylko sny
tulą niepokoje

zachodzi noc a na niebie błyszczą
poranne księżyce
powoli rumieni się powietrze
i ja wciąż jestem
transparentna
na tle

twojego serca

Komentarze

  1. Bardzo mi się podoba: delikatnie i refleksyjnie.

    OdpowiedzUsuń
  2. Spokój bywa ulotny, nawet ze snu ucieka ...

    OdpowiedzUsuń
  3. Wiersz bardzo eteryczny wręcz, szczególnie druga strofa bardzo mi się podoba :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Tak, też bywam taka... Piękny wiersz Joasiu, pozdrawiam, dobrego tygodnia!

    OdpowiedzUsuń
  5. Pięknych metafor używasz...
    Ta "transparentność"... mnie zachwyciła

    OdpowiedzUsuń
  6. Pięknie to wyraziłaś..... ""czasem tylko sny tulą nasze niepokoje"
    Często uciekam w sen.
    Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Sen często daje ukojenie. Bardzo dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam również:)

      Usuń
  7. Najpiękniejsze wiersze zbudowane są z prawdziwych emocji. Serdecznie Cię pozdrawiam. 🤗🫶

    OdpowiedzUsuń
  8. Absolutnie obłędne metafory! Uwielbiam je w wierszach! Brawo! Cudny klimat wiersza...

    OdpowiedzUsuń
  9. „Dźwięki duszy” — już same te słowa poruszają.
    Niezwykły wiersz 🙂

    OdpowiedzUsuń
  10. Delikatne i poruszające jak oddech między nocą a świtem.
    Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Ulubione teksty

listopad