ubrana tylko w twój zapach oddycham powietrzem którym jesteś dla mnie to bez znaczenia czy jesteś obok czy tylko we mnie bo moja skóra wie i pamięta nasze dotknięcia moje serce już dawno się poddało kocham te chwile gdy pachnę tobą

niewypowiedziane na głos pragnienia tracą termin ważności już nic się nie zdarzy a cisza ledwo mieści się w czterech ścianach końców świata było już kilka więc chyba nie proszę o wiele nie chcę więcej do ciebie wracać kupiłam bilet w jedną stronę

chciałabym rzucić na wiatr wczorajszy dzień i wśród potarganych włosów znaleźć polne kwiaty wolność i sen móc zebrać wszystkie chwile w koszyk kochać z zamkniętymi oczami wypuścić w świat radość może trzeba obiec świat dookoła w zbyt ciasnych butach by dać szansę marzeniom

zimowy dzionek  znów przysypany śniegiem  srebrzysta cisza  *** promienie słońca  walczą z bielutkim puchem zima się kończy *** zwiastuny wiosny  zaczarowały łąki  soczysta zieleń

była już pustką na duszy gdy stanęła przed nim całkiem niedookreślona szara bez kształtu czekająca na zmrok sen nada kolory temu co wciąż niezauważalne

słowa które kiedyś były rumiane stygną zostawiając po sobie tylko bladą poświatę dobranoc karaluchy pod poduchy może sen sprawi że nazajutrz zmienię zdanie i znów rozłożę litery przed rozpalonym kominkiem dzisiaj rozbijam szklane drzwi złudzeń pożółkłe zeszyty z wierszami przypomną ci jak miękłam pod wpływem deszczu odczytaj palcami zaschnięte łzy dopóki znów nie napiszę o miłości