kiedy wstaje dzień

kiedy wstaje dzień
światło próbuje przebić się
przez dawno nieodsłaniane okna

mroczne zakamarki w duszy
zostawiają tylko chwilę
na odtworzenie obrazów z przeszłości
a potem znów sen

na zewnątrz mija czas
wiosna
lato
jesień
zima
a jej wciąż nie ma
dla świata

kolejny rok
za zamkniętymi drzwiami
bez słońca
deszczu
powietrza

w takich warunkach
roślinki umierają

***(chłonę nadchodzącą jesień)

chłonę nadchodzącą jesień 
bo powakacyjne poranki
już rzucają chłodne spojrzenia 

przeliczam czas 
według swojego wzoru 
tak by zachować jak najwięcej
rumieńców 

przydadzą się na przyszłe dni 
które chowają w kieszeniach 
coraz bledsze momenty 
aż kraje się serce 

a mnie dotyka deszcz 

milczenie

ostatnio jestem
zbyt oszczędna w słowach
księżyc mówi za mnie
aż do świtu

i znów brakuje
języka w gębie

odlatuję
jak nocny motyl

nadzieja a może naiwność

gdy noc przepływa granatem przez miasto
budzą się lęki zapomniane za dnia
cisza budzi tęsknotę
ona wciąż pamięta adres i znów puka do drzwi

oczy mętnieją gdy myślę o tobie
a łzy płyną prosto do serca
chciałabym bardzo dotknąć nieba
w którym

błękitnieje nadzieja

wyciąga dłonie
kiedy zapadam się w bezsenności

dni mijają spokojnie
wypełniając mnie naiwnością
może jutro
skrzyżuje nasze drogi
na dłużej niż mrugnięcie 

jak smakują słowa

litery płaczą

przywołując twój głos

w mojej głowie

wciąż mieszam teraźniejszość

z mlekiem

by była jaśniejsza

bliżej i mocniej

choć równie daleko jak zawsze

to czas gdy kocham traci znaczenie

słowo którego nigdy nie usłyszymy

naprawdę

wspomnienie tamtego lata

wschód słońca przyniósł ciszę

odbitą od krajobrazów zarysowanych

wspomnieniem lata skąpanego

w złocie jej długich warkoczy

zatrzymanych na postrzępionej fotografii

wczoraj było bajką

i dziś nadal mogłaby liczyć piegi na niebie

lecz już nie wierzy

że kiedyś uchwyci je w dłonie

ucieczka w noc

nie miała wiele do powiedzenia
bo wszystkie myśli ukryła

w stosie szeleszczących kartek
z których wylewały się wiersze
pełne żalu i tęsknoty
za niespełnioną miłością

każdej nocy wpadała
w jej czułe ramiona

ciemność przynosiła szczęście
którego nie dało się ująć w żadne słowa
marzyła o niemożliwym