w lustrzanym odbiciu wciąż żyją wspomnienia zdobione kolorami a na powiekach resztki snu gonią marzenia nie są jedyne tęsknię do chwil które się nie powtórzą ogrzewana ciepłem sztucznego słońca usycham tylko ty możesz dać mi prawdziwy deszcz

podziurawię nocne niebo by wyłuskać resztki spóźnionego błękitu może przydadzą się parasole spod których nawet nie będzie widać ukradkowych spojrzeń brzemienne w skutkach myśli zderzą się z rzeczywistością i nasza ulica znów będzie miała dwie strony kiedyś nauczymy się przechodzić między wątpliwościami aby odnaleźć nas w tym samym miejscu zaczniemy pisać historię od nowa

zgubiłam się między twoimi oddechami nieśmiało okrywając je płaszczem złączonych ciał wyszeptałam nienazwane uczucie palce naszkicowały szlak by dać zielone światło zniecierpliwionym dłoniom jeszcze cię nie określiłam

po raz pierwszy uchyliła rąbka tajemnicy w blasku świec pomiędzy drżącymi dłońmi spełniał się sen powoli odkrywali nieznane szlaki aż na palcach zalśniła rosa na dzień dobry mieszali spojrzenia z gorzką kawa smakowała jak miłość o poranku dziś słońce się zawstydzi i nie wyjrzy zza chmur to oni będą świecić dla siebie

tego dnia słońce wstaje wyjątkowo wcześnie budząc dziecięce marzenia chwile podszyte miłością zapisują kolejne kartki w pamiętniku warto pamiętać szczęśliwe dzieciństwo gdy nawet zdarte kolana nie bolą tak bardzo kiedyś uśmiechniesz się do wspomnień niech czas ci sprzyja

obudziło mnie słońce wokół tysiące róż i dwa słowa spisane na kartce ponocne rumieńce ożywiają wspomnienie złote warkocze wymykają się z dłoni słodkie dzień dobry dodaje sił jestem gotowa by żyć i wrócić do ciebie gdy mrok przyniesie sen