deszczowe momenty zapisały się na skórze
kilkoma bliznami które wciąż pieką
nie dają zapomnieć
kilkoma bliznami które wciąż pieką
nie dają zapomnieć
kilku chwil drgających w powietrzu
o zapachu przeszłości
przymknięte powieki chronią
przed widokiem opadających liści
to znak że czas nie stoi w miejscu
świat się kręci choć czuję
jakbym wypadła z tej karuzeli
zabrakło czegoś ważnego
ty chyba nie istniejesz a ja
jestem jakaś nieobecna bez ciebie
chyba pomyliłam życia
Mój mąż ostatnio mawia, ze nie pasuje do tego życia, a kolejne nam nie dane...
OdpowiedzUsuńNiestety, trzeba brać to, co jest...
UsuńMyślę, że każdy z nas ma czasami takie poczucie, że pomylił życia...
OdpowiedzUsuńTeż tak mi się wydaje. Dziękuję za odwiedziny :)
UsuńTytuł „W innym życiu” od razu skłania do myślenia o tych wszystkich decyzjach, po których czasem zastanawiamy się, co by było, gdybyśmy wtedy wybrali inaczej. Tyle że chyba nie zawsze warto patrzeć na swoje życie przez pryzmat niewykorzystanych możliwości, bo przecież nie znamy dalszego ciągu żadnej z tych alternatywnych historii. Czasem dopiero z perspektywy czasu widać, że droga, którą ostatecznie wybraliśmy, wcale nie była taka zła.
OdpowiedzUsuńDokładnie, często za dużo gdybamy, znaleźliśmy się na swojej drodze nie bez powodu. Dziękuję za komentarz :)
UsuńAleż wiersz! Wspaniały.
OdpowiedzUsuń"momenty zapisały się na skórze
kilkoma bliznami które wciąż pieką
nie dają zapomnieć"
Tak, ja też zostałam w "innym życiu"....
Pozdrawiam serdecznie Sisy!
Bardzo dziękuję i pozdrawiam również!
UsuńNiektóre życia chyba zostają w nas na zawsze — nawet wtedy, gdy już dawno przestaliśmy w nich mieszkać. Piękny, przejmujący zapis tęsknoty za czymś, czego nie da się już odnaleźć, a jednak wciąż jest obecne pod skórą.
OdpowiedzUsuńTak, są takie sprawy, tacy ludzie, którzy zostają, pomimo, że nie ma już ich w naszym życiu. To właśnie o tym. Dziękuję!
UsuńBardzo mocne i dające do myślenia słowa...
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie.
Dziękuję i pozdrawiam również:)
UsuńCzęsto się zastanawiam nad swoimi wyborami, że życie przecieka przez palce i że jakoś mentalnie nie nadaję się do dzisiejszego świata...
OdpowiedzUsuńTeż mam czasem takie przemyślenia... Dziękuję za Twoje słowo.
Usuńkażdy ma swoją kolekcję życiowych blizn i czasem poczucie nie kompatybilności z życiem, w którym przyszło mu żyć. To cena, jaką płacimy za doświadczenia, straty czy błędy, z których każdy zostawia w nas swój ślad.
OdpowiedzUsuńDokładnie tak, lepiej bym tego nie ujęła. Dziękuję!
Usuń