pobielone poranki
odeszły w niepamięć
bo wokół wszystko śpiewa
że wiosna spogląda zza drzew
słońce i ptaki dają znać
to czas miłości
spotkań
kwiatów
nieśmiało wychylają się też
coraz dłuższe dni
zbierając wszystkie minuty
by poskładać z nich
nadzieję i lepszy czas
zdj.własne
Prześliczny wiersz! Tchnie lekkością i świeżością ;)
OdpowiedzUsuń