potrzebuję cię
do utrzymywania w sobie
wiary
nadziei
miłości
bycia tu i teraz
nie obok
by dzień po dniu
uśmiech rozpromieniał twarz
bym miała kogo kochać
inspirujesz mnie
pomagasz odkrywać siebie
odwdzięczasz się spokojem ducha
dzięki tobie myśli się rozplątują
a ja znajduje sens w tych trudnych
i złych momentach
dziękuję za to że jesteś
i dane mi było poznać
twój smak
już zawsze
będę cię potrzebować
poezjo
To prawda, poezja leczy, daje spokój i pozwala przetrwać najgorsze momenty. Piękny i poruszający hołd dla poezji.
OdpowiedzUsuńCieplutko pozdrawiam:-)
Dokładnie! Tak wiele razy pomogła mi przetrwać...
UsuńDziękuję bardzo i pozdrawiam serdecznie :)
Poezja to taka esencja stanów duszy, które trudno opisać w elaboratach filozofów.
OdpowiedzUsuńCoś w tym jest, dziękuję!
UsuńPoezja jest stara jak świat i pewnie skończy się dopiero z nim razem. Człowiek wynalazł pług, aby zaspokoić głód chleba i wynalazł też poezję, aby zaspokoić głód...piękna
OdpowiedzUsuńNo właśnie, jak człowiek raz dotknie piękna, to już nie chce z niego rezygnować. Dziękuję :)
UsuńPięknie o poezji...
OdpowiedzUsuńTak, poezja jest jak powietrze, takie mam skojarzenie, przynajmniej dla mnie :)
Dziękuję! Mam podobnie :)
UsuńKiedyś mówiłam, że ja poezję, to pasjami, nie brakowało czułości. Teraz każdego dnia. Twoją lubię.
OdpowiedzUsuńCiesze się :)
UsuńTwoje cudne wiersze sprawiają, że jeszcze bardziej doceniam piękno poezji w swoim życiu :)) Pozdrawiam cieplutko!
OdpowiedzUsuńBardzo mi miło! Pozdrawiam serdecznie :)
UsuńJaki piękny hołd poezji! 😘
OdpowiedzUsuńBardzo dziękuję!
Usuń