ubrana tylko w twój zapach
oddycham powietrzem
którym jesteś
oddycham powietrzem
którym jesteś
dla mnie
to bez znaczenia
czy jesteś obok
czy tylko we mnie
bo moja skóra wie
i pamięta
nasze dotknięcia
moje serce
już dawno się poddało
kocham te chwile
gdy pachnę tobą
To prawda - nawet zapach długo się pamięta ...
OdpowiedzUsuńNo właśnie, coś w tym jest. Dziękuję za czytanie :)
UsuńPiękny wiersz - nostalgiczny, ale tchnący szczęściem. W sumie to tęsknota za ukochaną osobą taka właśnie jest - kojarzy się ze smutkiem, a tak naprawdę jest wyrazem miłości i przywiązania. Pozdrawiam ;)
OdpowiedzUsuńBardzo dziękuję i pozdrawiam serdecznie :)
UsuńPiękny wiersz!
OdpowiedzUsuń"bo moja skóra wie
i pamięta
nasze dotknięcia" - bardzo...
Dziękuję!
UsuńDla zapachów jest chyba osobna szuflada we wspomnieniach...
OdpowiedzUsuńTak, to wyjątkowe wspomnienia... Dziękuję :)
UsuńZapach jest czymś, co bardzo długo zostaje w pamięci. 🥰 Pozdrawiam! 🌿
OdpowiedzUsuńTeż tak myślę. Dziękuję i pozdrawiam również! 🙂
UsuńTwój wiersz jest niesamowicie intymny i pełen emocji. Czuć w nim taką delikatną tęsknotę i jednocześnie bliskość, że aż można poczuć ten zapach i dotyk przez słowa. Naprawdę pięknie oddałaś to, jak pamięć ciała potrafi przechować obecność drugiej osoby – wrażliwe i poruszające.
OdpowiedzUsuńPięknie dziękuję za komentarz, bardzo mi miło! :)
UsuńPozostał tylko zapach - ja tak to interpretuję.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie :)
Czasem tyle zostaje, choć to mało i dużo jednocześnie... Każda interpretacja jest dobra :)
UsuńDziękuję i pozdrawiam również!
"Ubrana tylko w twój zapach..." piękna metafora. Tym razem jest zmysłowo, sensualnie ....piękny wiersz .
OdpowiedzUsuńDziękuję bardzo!
UsuńIntymny, piękny...
OdpowiedzUsuńDziękuję :)
Usuń