niebo znów płacze nad naszym nieistnieniem
wilgotne policzki tracą swój kolor
a może po prostu ubywa życia
listopadowy deszcz wsiąka w skórę
i już nic nie jest takie samo
cisza bierze w objęcia kilka skołtunionych myśli
i wątpliwości układa kolorami na właściwych półkach
z których leci kurz
dawno nieużywane smaki i zapachy wspomnień
na chwilę malują powietrze lecz kolory tęczy
nigdy nie zachwycają bez końca
blednące odbicia dają dyskretny sygnał
że czas zakończyć porządki
teraz będzie lepiej
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz